oracle 120Kiedy Erik Benner zainteresuje się nową technologią, jego ciekawość nie zna granic. Do tego stopnia, że kiedy zaczął się interesować astronomią, kupił nie tylko teleskop, ale całe dobrze wyposażone obserwatorium. Podobnie kiedy zaczął analizować możliwości najbardziej zaawansowanego programowo-sprzętowego systemu bazodanowego Oracle, czyli Oracle Exadata — skończyło się na tym, że jeden z nich stoi w jego piwnicy.


 REKLAMA 
 ifs 380 380 styczen 2019 
Benner testuje nowe technologie do ostatecznych granic i bez wahania opowiada zarówno o ich plusach, jak i minusach. Jego ciekawość i szczerość sprawiają, że Benner — piastujący stanowisko wiceprezesa ds. transformacji przedsiębiorstwa w firmie Mythics zajmującej się doradztwem technologicznym — jest często zapraszamy na konferencje użytkowników technologii, gdzie chętnie słuchają go inni eksperci ds. danych.

Jego najnowsza obsesja to autonomiczna baza danych działająca w chmurze Oracle Cloud. Dostępna od 2018 r. baza danych Oracle Autonomous Database sama się wdraża, zarządza, zabezpiecza i aktualizuje bez interwencji człowieka, podczas gdy w tradycyjnej bazie danych wszystkie te zadania są zazwyczaj wykonywane przez wykwalifikowanych administratorów. Po ponad roku pracy z klientami przy różnych projektach Autonomous Database, Benner ma dla nas cztery rady: jedna dotyczy tego, jak zacząć, dwie dotyczą oszczędzania pieniędzy, a jedna rzeczy, których należy unikać.

Jak dopasować autonomiczną bazę danych do swoich potrzeb

Wersja Oracle Database 19c instalowana lokalnie to pojedyncza baza danych opracowana pod kątem konfiguracji i dostrajania do konkretnych przypadków użycia przez ekspertów takich jak Benner. Z kolei Oracle Autonomous Database, wykorzystująca tę samą bazę Oracle Database 19c działającą na platformie Exadata, została wstępnie dostosowana do wykonywania dwóch różnych rodzajów pracy, a na co dzień zarządza nią sztuczna inteligencja oraz algorytmy automatycznego uczenia. Usługi te to Oracle Autonomous Data Warehouse - do jednoczesnej analizy ogromnych ilości danych, oraz Oracle Autonomous Transaction Processing - do przetwarzania obciążeń mieszanych.

Trzeba wybrać jedną z nich na samym początku” — mówi Benner. „Jeśli przenosisz mnóstwo danych do [pojedynczej lokalizacji] w celu przeprowadzania analiz, wybierz Autonomous Data Warehouse. Jeśli nie jesteś pewien, [jakie będą Twoje potrzeby,] wybierz Autonomous Transaction Processing” — dodaje. „Autonomous Transaction Processing daje ci trochę większą kontrolę, a także fajną nową funkcję zwaną automatycznym indeksowaniem”.


I mimo że usługa Autonomous Transaction Processing nie została zoptymalizowana pod kątem prowadzenia hurtowni danych tak jak Autonomous Data Warehouse, „wciąż masz do dyspozycji komórki pamięci masowej w Exadata”, więc wydajność przetwarzania zapytań powinna być wysoka.

Najważniejszy sposób, w jaki autonomiczna baza danych pozwala oszczędzać pieniądze: Budowa nowej aplikacji

Jeśli teraz tworzyłbym nową aplikację i chciałbym mieć ekonomiczną bazę danych, którą można skalować w chmurze, wybrałbym Autonomous Database” — mówi Benner. „Ponieważ zamiast zatrudniać trzech administratorów bazy danych do mojego projektu, potrzebowałbym tylko jednego”. Przy Autonomous Database „nie potrzebuję administratora, który zbuduje bazę danych, wykona wszystkie zadania związane z instalacją, przeprowadzi aktualizacje raz na kwartał i dostroi skomplikowany [klaster serwerów].


Według Bennera jeden wykwalifikowany administrator baz danych wciąż jest potrzebny, ale baza Oracle Autonomous Database uwalnia go od rutynowych zadań i pozwala skupić się na tych bardziej wartościowych.

Potrzebuję administratora, który jest administratorem aplikacji, umie napisać dobry SQL, potrafi pracować z programistami i potrafi ustrukturyzować dane w relacyjnej bazie danych” — mówi Benner. Oraz „potrzebuję kogoś, kto potrafi przenosić dane do i z tej bazy danych oraz określi, jaki sposób będzie najlepszy dla naszego budżetu i naszych potrzeb”. Dzięki tym zadaniom rola administratora bazy danych staje się bardziej widoczna. Oszczędzasz wynagrodzenia podczas projektu bazodanowego, a Twoi administratorzy baz danych „mają czas na działania, które przynoszą przedsiębiorstwu większe korzyści” — mówi Benner.


Drugi sposób, w jaki autonomiczna baza danych pozwala oszczędzać pieniądze: Skalowanie podczas pracy

Mimo że sposobów na czerpanie korzyści z bazy Autonomous Database jest wiele, jednym z faworytów Bennera są jej możliwości skalowania podczas pracy — co oznacza, że można ją dowolnie skalować w górę lub w dół.

Jeśli zarządzasz środowiskiem produkcyjnym hurtowni danych i przetwarzasz tylko jedno lub dwa duże obciążenia analityczne na miesiąc, możesz przez cały miesiąc używać dwóch procesorów, a kiedy generujesz ogromne raporty, zwiększyć ich liczbę do 18 czy dowolnej potrzebnej liczby oraz korzystać z całego tego paralelizmu i sprawnie przeprowadzać analizy — a potem spokojnie wrócić do dwóch procesorów” — mówi. „Zapewnia to ogromne oszczędności i wydajność.
Lub „jeśli potrzebuję środowiska programistyczno-testowego wyłącznie od poniedziałku do piątku od 8:00 do 19:00, mogę po prostu wyłączyć bazę Autonomous Database i nie płacić za nią przez te wszystkie godziny, kiedy jej nie używam” — mówi. „Ma to ogromny wpływ na koszty”.

Na koniec wskazówka dotycząca rozwiązywania problemów

Według Bennera podczas wdrażania autonomicznej bazy danych należy zwrócić uwagę na to, jak są przydzielane zasoby, ponieważ w bazie Oracle Autonomous Database wygląda to inaczej. „W przypadku Autonomous Database miałem do czynienia z sytuacjami, w których użytkownik miał beznadziejną wydajność, podczas gdy teoretycznie powinien mieć bardzo wysoką” — mówi. Po pewnej analizie Benner zdał sobie sprawę, że problem był bardzo prosty: niedoświadczony administrator nadał każdemu użytkownikowi bazy danych najniższy priorytet dostępu do zasobów komputerowych.

W normalnej sytuacji administrator bazy danych powinien znać potrzeby użytkownika i przydzielić mu zasoby potrzebne mu do pracy. „Ale teraz użytkownicy mogą wybrać wszystko sami, i często decydują się na tańszą opcję”, ponieważ płacą za usługę chmurową według godzin pracy procesora. Usługa Oracle Autonomous Data Warehouse ma trzy poziomy, a Autonomous Transaction Processing pięć, więc jeśli dane zadanie jest wykonywane wolno, „trzeba się cofnąć i zobaczyć, na jakim poziomie są podłączeni, bo może się okazać, że dla tego zadania jest on zbyt niski”.

Świat technologii powoli przekonuje się do autonomicznych baz danych, a Benner jest w tej dziedzinie jednym z prekursorów. Na przykład podczas niedawnego spotkania na głównym kampusie Oracle Benner, któremu firma Oracle nadała tytuł ACE Director — przedstawił kadrze zarządzającej Oracle swoje sugestie dotyczące dalszego rozwoju autonomicznych baz danych. Słuchali z zaciekawieniem…

Źródło: www.oracle.com/pl

PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ:


Back to top